หนึ่งวันที่แสนยาวนาน
กับงานที่แสนวุ่นวาย
กลับห้องแล้วพบเธอ
ได้กอดกันสักที มันคงจะดีต่อใจ
แต่ระยะทางของความฝันของสองเรา
ห่างกันตั้งราวร้อยกว่าโล ช่างไกล
มีแค่สัญญาณที่เป็นที่พึ่งของหัวใจ
ยามอยู่ไกลก็สบตากันผ่านจอ
ยามท้ออยากอ้อนก็ได้แต่ทนเอา
เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันจัง
คนเดินลำพังมันช่างเหงา
อยู่ทางนี้คิดถึงกัน
อยู่ทางนั้นคิดถึงหรือเปล่า
คึดฮอดอีหลี อยู่ทางนี้คึดฮอดหลาย
เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันเหลือเกิน
คนมันคิดเพลินถึงวันได้เคียงกาย
อยากอ้อนเธอยามเหนื่อยจัง
แต่ระยะทางช่างแสนไกล
อดทนรอวันกลับมาเจอกันไวไว
นะกำลังใจที่อยู่ไกลจัง
ในยามที่หลับสายตา
อย่าพาหัวใจสับสน
อย่าปล่อยให้ใครบางคน
เข้ามาแทนที่คนไกล
แต่ระยะทางของความฝันของสองเรา
ห่างกันตั้งราวร้อยกว่าโล ช่างไกล
มีแค่สัญญาณที่เป็นที่พึ่งของหัวใจ
ยามอยู่ไกลก็สบตากันผ่านจอ
ยามท้ออยากอ้อนก็ได้แต่ทนเอา
เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันจัง
คนเดินลำพังมันช่างเหงา
อยู่ทางนี้คิดถึงกัน
อยู่ทางนั้นคิดถึงหรือเปล่า
คึดฮอดอีหลี อยู่ทางนี้คึดฮอดหลาย
เป็นกำลังใจที่อยู่ไกลกันเหลือเกิน
คนมันคิดเพลินถึงวันได้เคียงกาย
อยากอ้อนเธอยามเหนื่อยจัง
แต่ระยะทางช่างแสนไกล
อดทนรอวันกลับมาเจอกันไวไว
นะกำลังใจที่อยู่ไกลจัง
ในยามที่หลับสายตา
อย่าพาหัวใจสับสน
อย่าปล่อยให้ใครบางคน
เข้ามาแทนที่คนไกล